Dzień ten został ustanowiony, by podkreślić wkład migrantów i migrantek w rozwój społeczeństw, w których żyją, oraz zwrócić uwagę na wyzwania, którym muszą sprostać.
Do grona migrantów należą w szczególności osoby, którym pomagamy na granicy polsko-białoruskiej. W pierwszej kolejności, zmuszone są one sprostać jednemu wyzwaniu, które jednakże przewyższa wszelkie inne. Wyzwanie to brzmi: przeżyć. Przeżyć, nieraz przez wiele dni i nocy, na mrozie, bez schronienia, bez żywności i pomocy medycznej. Przeżyć pierwszy, drugi, i każdy kolejny push-back. Przeżyć brutalne traktowanie przez służby mundurowe państw, na których terytorium się znaleźli. Przeżyć mimo odniesionych ran, złamań, hipotermii.
Wszystkim tym osobom, jak również wszystkim migrantom, którzy przebywają uwięzieni w ośrodkach dla cudzoziemców, oraz wszystkim tym, których przyszłość jest niepewna i często zależy od arbitralnej decyzji jednego urzędnika, życzymy, by jak najszybciej dane im było stać się pełnoprawnymi członkami i członkiniami społeczeństwa i państwa, w którym poczują się bezpiecznie. W którym nikt ich nie będzie dyskryminował. By w życie takiego społeczeństwa mogli wnosić swój wkład, zgodnie ze swoimi zdolnościami i talentami. By dzień taki jak dzisiaj mogli obchodzić otwarcie i z radością.
Naszemu społeczeństwu natomiast życzymy, by powyższe przymioty miało, by takim społeczeństwem kiedyś się stało.
